Dla kogo zbudowano podjazd?

2026-11-19 · PLOT Team

Przy kiosku

Kolejka jest długa. Wreszcie twoja kolej. Na ekranie są dziesiątki pozycji, a przesuwanie palcem pokazuje tylko kolejne. Czujesz za plecami ludzi, którzy czekają. Jeszcze nie wiesz, co wybrać. W końcu stukasz w cokolwiek, co akurat widać.

Kiosk samoobsługowy wykonuje w jednym miejscu dwie prace: decydowanie, co zjeść, i składanie zamówienia. Dlatego czas, który spędzasz na zastanawianiu się, staje się czasem, który osoba za tobą spędza na czekaniu, a ten, kto wybiera powoli, utyka. Ktoś, kto nie może odczytać drobnego tekstu. Ktoś, kto widzi ten ekran pierwszy raz. Podróżny, który nie zna języka. Ktoś, komu przy zbyt wielu opcjach robi się pustka w głowie. Ci ludzie nie są powolni z natury. To układ sprawia, że stają się powolni.

Rozwiązanie jest stare: menu, które można oglądać, czekając w kolejce. Postawiono je z myślą o tych, którzy wybierają powoli, a czyta je każdy w kolejce — w miejscu, w którym jesteś pierwszy raz, każdy wybiera powoli.

Król, który nie znosił schodów

Krótka bajka.

Król nie mógł chodzić. Dlatego kazał zbudować podjazd obok każdych schodów w pałacu. Ministrowie zrzędzili, że podatki idą na marne przez jednego człowieka.

Gdy budowa się skończyła, pierwsze na podjazdy wjechały wozy ministrów.

Następnego dnia król kazał usunąć wszystkie progi. Ministrowie znów zrzędzili.

Ministrowie nie pomylili się co do pieniędzy. Pomylili się w rachunku — „przez jednego człowieka”. Podjazd zbudowano dla króla, ale był też drogą dla tych, którzy ciągnęli ładunki, dla sługi z kontuzjowaną nogą, dla samych starzejących się ministrów. A kiedy król każe usunąć progi, ministrowie robią ten sam rachunek od nowa.

To wydarzyło się naprawdę

Nie tylko w bajkach.

W 1945 roku w Kalamazoo w stanie Michigan obniżono krawężniki na prośbę Jacka Fishera, weterana wojennego z niepełnosprawnością i prawnika — to jeden z najwcześniejszych znanych przykładów. W 1972 roku miasto Berkeley w Kalifornii wykonało pierwsze oficjalne obniżenie krawężnika na Telegraph Avenue. Z krawężników obniżonych z myślą o osobach na wózkach korzystają dziś wózki dziecięce, walizki, wózki dostawcze i rowery. Fachowo nazywa się to efektem obniżonego krawężnika (curb-cut effect).

Z napisami jest tak samo. Na początku miały pomagać śledzić akcję osobom, które nie słyszały dźwięku. W badaniu z 2021 roku zleconym przez brytyjską organizację Stagetext 80% osób w wieku 18–24 lat powiedziało, że oglądając telewizję, korzysta z napisów czasami albo zawsze, a tylko mniej więcej co dziesiąta z nich zadeklarowała, że jest głucha, ogłuchła lub słabosłysząca. Pozostali włączają je, bo jest głośno, bo nie chcą przegapić żadnej kwestii albo po prostu dlatego, że tak jest łatwiej.

Z książkami, których się słucha, też. W 1934 roku Biblioteka Kongresu (Library of Congress) zaczęła wypożyczać niewidomym czytelnikom „mówiące książki” (Talking Books) nagrane przez Amerykańską Fundację na rzecz Niewidomych (American Foundation for the Blind). Pierwsze nagrania obejmowały fragmenty Biblii, Deklarację niepodległości Stanów Zjednoczonych i Szekspira. Tam jest jeden z korzeni audiobooka, którego słuchasz w drodze do pracy.

Tej granicy nigdy nie było

Jeśli czytasz te historie jako „zrobione dla nielicznych, przydało się też wielu”, czytasz tylko połowę. Przy takim czytaniu nadal istnieją „oni” i „my”, a ta praca jest warta zachodu tylko wtedy, gdy opłaca się także nam.

Przewodnik Microsoftu po projektowaniu inkluzywnym podaje przykład: osoba z jedną ręką, osoba z kontuzją ręki i świeżo upieczony rodzic trzymający niemowlę na rękach. Cała trójka napotyka ten sam problem. U jednej osoby na całe życie, u drugiej na kilka tygodni, u trzeciej w tej chwili.

Podróżny, który gubi się przy kiosku za granicą, u siebie jest szybki. Osoba, której oczy są dziś wieczorem zmęczone, rano będzie w porządku. Sługa z kontuzjowaną nogą znów wbiegnie po schodach, kiedy noga się zagoi. Wszyscy ludzie trochę się od siebie różnią, a ten sam człowiek różni się z dnia na dzień.

Dlatego pytanie „dla kogo to jest?” nie ma odpowiedzi. Granicy, którą wyznaczyli ministrowie — między jednym królem a wszystkimi innymi — nigdy nie było. Podjazd nie jest prezentem dla kogoś wyjątkowego. To dbanie o to, żeby droga, którą chodzą wszyscy, była równa.

Także wtedy, gdy czytasz historię

Z historiami opowiadanymi słowami jest tak samo. Jedni słuchają ich przez czytnik ekranu, inni powiększają tekst, jeszcze inni ograniczają ruch w dni, kiedy ruchomy ekran to za dużo. Historia pozostaje ta sama; zmienia się tylko ekran, który przed nią stoi.

Aplikacja PLOT z App Store i Google Play uwzględnia włączone na urządzeniu ustawienia czytnika ekranu, rozmiaru tekstu, kontrastu, ograniczenia ruchu i trybu ciemnego. Co dokładnie uwzględnia i w jakim zakresie, opisaliśmy na stronie o dostępności.

Najczęściej zadawane pytania

Wypróbuj PLOT w przeglądarce →

Google Play · App Store

Powiązane

Dlaczego aplikacja powinna przestrzegać moich ustawień? · Progi przed historią · Dostępność w PLOT

← PLOT Blog